لا يوجب نفى امكان كونه حيضا شرعا بخلاف ما نحن فيه . واما ما ذكره الشهيد في البيان واستقر به المحقق الثاني فلم أقف على مأخذه واما حكاية المرأة المحكية في زمانه ( ره ) فهي متغايرة لصورة السؤال إذ هي فيما انسد الحيض بعد تحققها من الموضع المعتاد واعتيادها من دبرها مع أن الحكم فيها أيضا مشكل . 11 - سؤال : هر گاه زنى مستحاضة كثيره ، غسل كرد از براي نماز وقبل از اينكه شروع كند در نماز باز خون ديد بسيار ، آيا واجب است غسل ؟ ثانيا يا به همان غسل نماز كند ؟ وهم چنين هر گاه وضو ساخت از براي نماز وقبل از دخول در نماز خون ديد وآيا هر گاه اين حالت در بين نماز دست دهد چه كند ؟ جواب : بدانكه واجب است از براي مستحاضة استظهار ، يعنى سعى در محافظت از بيرون آمدن خون ، به اين معنى كه پنبه‌اى در فرج خود داخل ومحكم كند وهر گاه ضرور باشد تلجم واستشفار به عمل آورد يعنى كهنه درازى را يك سر آن را به كمر بندد مثل بند زير جامه وسر ديگر را از ميان پاها بيرون بياورد ودر آنچه در كمر بسته داخل كند وبيرون بياورد ومحكم بكشد وببندد واين در وقتي است كه متضرر نشود به سبب حبس بول ، والا واجب نيست به جهت نفى ضرر وعسر ، پس اين زن كه سؤال از حكم آن شده هر گاه تقصير كرده در محافظت خون ، بايد طهارت را اعاده كند خواه وضو وخواه غسل . پس فرج خود را مىشويد وخود را محافظت مىكند واعاده طهارت مىكند ونماز مىكند واما اگر تقصير نكرده وبه سبب غلبه وكثرت ، خون بيرون آمده بر أو لازم نيست اعاده طهارت . وبه همان طهارت نماز كند وظاهر اين است كه در اثناى نماز هم همين حكم باشد چنان كه ظاهر عبارت شهيد است در ذكرى . 12 - سؤال : هر گاه مستحاضة بعد از آنكه وضو را براي نماز ساخت ونماز كرد يا هنوز نماز نكرده خون أو منقطع شود وهمچنين در صورتي كه غسل بر أو لازم بود وغسل كرد وقبل از نماز يا بعد خون منقطع شد آيا اعاده وضو وغسل ضرور است يا نه ؟ جواب : شيخ طوسي ( ره ) حكم كرده است در وضو به لزوم اعاده ، وظاهر اين است كه حكم غسل همچنين باشد چنان كه شهيد در دروس تعميم كرده است وهم چنين در ذكرى .